Sieci współpracy międzyregionalnej strategicznym partnerem w ramach polityki UE
Szczegóły
W dniu 14 lipca 2008 r. w Brukseli odbyło się seminarium pt. „Zaangażowanie regionów poprzez sieci polityki regionalnej: zmiana paradygmatu?”. Seminarium prowadzone przez Lorenzę Badiello, dyrektor przedstawicielstwa regionu Emilia-Romagna w Brukseli, stanowiło podsumowanie badania, które Włosi przeprowadzili kilka miesięcy temu wśród 56 biur regionalnych w Brukseli. Rezultaty badania pokazują, iż sieci współpracy między europejskimi regionami stają się istotnymi aktorami sceny UE, efektywnym narzędziem dla regionalnego lobbingu.Podczas spotkania uczestnicy dyskutowali nt. doświadczeń w sieciach politycznych i tematycznych. Głównymi mówcami seminarium byli szefowie brukselskich biur regionalnych: Glynis Whiting z regionu West Midlands w Anglii, Juan Manuel Revuelta, dyrektor przedstawicielstwa Walencji, Monika Kapturska, dyrektor biura Wielkopolski, Michael Hack, Przewodniczący Europejskiej Sieci Regionów Chemicznych, Mario Badii z regionu Toskania we Włoszech oraz Laurianne Schlaeppi, przedstawicielka biura reprezentującego w Brukseli francuskie regiony Bretanii, Pays de la Loire i Poitou-Charentes.Sieci polityki regionalnej są coraz prężniej rozwijającym się przejawem współpracy pomiędzy regionami i władzami lokalnymi. Są także strategicznym narzędziem dla zaangażowania regionów w Brukseli, umożliwiającym wymianę informacji, wiedzy i dobrych praktyk. Wspierają tworzenie polityki i programów UE, występując na arenie europejskiej w imię regionalnych interesów.Podczas spotkania zwrócona została uwaga na różnice pomiędzy sieciami politycznymi działającymi na poziomie UE, w samej Brukseli, oraz sieciami tema
tycznymi działającymi na poziomie regionów. Sieci powinny opierać się na zaufaniu, należy również w ich ramach rozszerzać współpracę i redukować współzawodnictwo. Jest to bardzo ważne, ponieważ żaden region ani jego przedstawicielstwo w Brukseli nie jest w stanie samodzielnie realizować swojej polityki. Istotna jest także współpraca z uniwersytetami, instytucjami prowadzącymi prace badawczo – rozwojowe, organizacjami non-profit i sektorem prywatnym.